سازمان هواپیمایی کشوری | کائو | CAO

معرفی سازمان هواپیمایی کشوری  - CAO

سازمان هواپیمایی کشوری (CAO)

 

در سال 1304 ايران حق انحصاری هواپيمايی در ايران را به یک شركت آلمانی به نام يونكرس واگذار نمود که در سال بعد شعبه خود را در ايران افتتاح و با چند فروند هواپيمای يونكرس، خدمات خود را در مشهد، شيراز، بندرانزلی و بوشهر داير و حمل و نقل بار و مسافر را آغاز نمود.

در سال 1317 باشگاه خلبانی با 20 فروند هواپيما تاسيس شد.

در مرداد ماه 1325 دولت اقدام به تشكيل اداره كل هواپيمايی كشوری نمود و در سال بعد به فرودگاه مهرآباد انتقال يافت.

در 28 تير ماه 1328 قانون هواپيمايی كشوری به تصويب مجلس وقت رسيد و اداره كل هواپيمايی كشوری زير نظر وزارت راه قرار گرفت.

در سال 1353 اداره مذكور تحت عنوان سازمان هواپيمايی كشوری زير پوشش وزارت جنگ قرار گرفت و در سال 1357 با تصويب شورای انقلاب، مجددا به وزارت راه و ترابری ملحق گرديد.

پس از انقلاب شكوهمند اسلامی با وجود مشغله‌های هشت سال دفاع مقدس و اخراج كارشناسان خارجی، كليه امور به دست توانای متخصصين ايرانی انجام و فرودگاه‌های كشور از 22 فرودگاه در قبل از انقلاب كه حمل بار و مسافر در آن انجام می‌گرفت به 70 فرودگاه عملياتی و آمار جابه جايی مسافر از 3 ميليون نفر به حدود 20 ميليون نفر در سال افزايش يافته است.

 

این سازمان نماينده دولت در جهت اعمال حاكميت در صنعت حمل و نقل هوايی كشور می‌باشد و خلاصه شرح وظایف آن در زير آمده است:

سياستگذاری و برنامه‌ريزی و تعيين خط مشی‌های فنی، اقتصادی، بازرگانی بين المللی حمل و نقل هوايی كشور، فرودگاه‌ها، آموزش و تربيت پرسنل متخصص هواپيمايی و امور مخابراتی فرودگاه‌ها.

برنامه‌ريزی، نظارت بر نصب، بهره‌بردای و برقراری سيستم‌های برق اضطراری و روشنايی باندها.

صدور دستورالعمل‌های مورد نياز و نظارت در امور امنيت زمينی، آتش نشانی و آموزشی پرسنل.

تدوين استاندارد پرواز، نظارت بر شركت‌های هواپيمايی از نظر تاييد صلاحيت و رعايت نكات و استانداردهای ايمنی و صدور گواهينامه‌ها و تدوين و تنظيم مقررات مربوطه.

تنظيم و تدوين مقررات و دستورالعملی‌های مربوط به كنترل فضای كشور و صدور اجازه پرواز و جلوگيری از آن و نظارت بر واحدهای مراقبت پرواز فرودگاه‌ها

تاييد انواع هواپيماهايی كه می‌توانند در ايران به فعاليت حمل و نقل هوايی بپردازند.

تهيه طرح موافقتنامه‌ها و قراردادهای بين المللی و مبادله آنها.

تهيه، تدوين و نظارت بر دستورالعمل‌های امنيتی و حفاظتی با رعايت مقررات و استانداردهای بين‌المللی و داخلی.

عضويت و ارتباط با سازمان بين المللی هواپيمايی كشوری (ICAO) و ساير سازمان‌های جهانی ذيربط با رعايت مقررات مربوطه.

بررسی سوانح و حوادث هواپيمايی و اعمال مجازات‌های لازم طبق مقررات مربوطه.

بررسی و ارائه طرح‌های فرودگاهی و نظارت بر رعايت استانداردهای بين المللی مربوطه.

تاييد صلاحيت فنی و تخصصی مديران و مسئولين عملياتی فرودگاه‌های كشور قبل از انتصاب آنان توسط مديرعامل شركت فرودگاه‌های كشور.

انجام امور برنامه‌ريزی، امور اداری، مالی، حقوقی و ارزشيابی و ساير خدمات مديريتی و پشتيبانی سازمان و پرسنل مربوطه.

صدور، تمديد، تعليق و لغو مجوز تاسيس دفاتر خدمات مسافرت هوايی و نظارت و ارزيابی مستمر نحوه فعاليت این دفاتر و آموزش توجيهی و تخصصی مديران فنی دفاتر خدمات مسافرت هوايی و برگزاری آزمون تخصصی مربوط.

 

هدف از درج این مطلب آشنایی اجمالی با سازمان هواپیمایی کشوری بود ولی شما می‌توانید معرفی کامل سازمان و شرح وظایف، تاریخچه سازمان هواپیمایی کشوری، نمودار سازمانی و شرح وظایف دفاتر، چارت سازمانی دفاتر، ماموريت و چشم‌انداز سازمان، ارتباط با مدیران، قانون هواپیمایی کشوری، سازمان بین المللی هوانوردی (ایکائو)، پرسش‌های متداول، بيانيه توافق سطح خدمات در تارنما، بیانیه حریم خصوصی، راهبرد مشارکت مصوب، دستورالعمل بروز رسانی تارنمای سازمان و گزارش شفافیت این سازمان بسیار مهم را در لینک زیر مطالعه بفرمایید:

منبع: وب‌سایت سازمان هواپیمایی کشوری (www.cao.ir)